Η κύρια φωτογραφία στο προφίλ σου στις γνωριμίες

Στο άρθρο πώς να διαλέξεις φωτογραφίες για το προφίλ το είδαμε με δυο λόγια, η κουβέντα όμως είναι μεγάλη: με την κύρια φωτογραφία σε προσπερνάνε ή σε ανοίγουν στη ροή. Αδύναμη πρώτη λήψη, και τις υπόλοιπες μαζί με το κείμενο για σένα απλώς δεν θα τις δει κανείς. Ας το δούμε ξεχωριστά.

Γιατί σχεδόν κανείς δεν διαλέγει σωστά τη δική του κύρια λήψη

Όταν κοιτάς τις φωτογραφίες σου, δεν βλέπεις ένα πρόσωπο, βλέπεις τον εαυτό σου: πίσω από κάθε λήψη υπάρχει μια ανάμνηση, πού ήσουν και σε τι διάθεση. Ο άγνωστος στη ροή βλέπει κάτι άλλο: ένα ξένο πρόσωπο, για πρώτη φορά και στο πέρασμα, χωρίς καμία ιστορία. Παρατηρεί μόνο το απλό, ευχάριστο ή όχι, ανοιχτό ή κλειστό. Μια φωτογραφία που σε σένα είναι πολύτιμη, σε εκείνον μπορεί να μη λέει τίποτα.

Υπάρχει και δεύτερος λόγος, η συνήθεια του ματιού. Το πρόσωπό σου το ξέρεις από τον καθρέφτη και έχεις συνηθίσει στο είδωλο. Στη φωτογραφία η ίδια όψη φαίνεται λίγο αλλιώς, και σε τραβάει προς τις γνώριμες γωνίες, ακόμα κι όταν απ' έξω είναι πιο αδύναμες. Έτσι βγαίνει ότι για κύρια βάζεις όχι την πιο δυνατή λήψη, αλλά την πιο δική σου. Δεν είναι θέμα γούστου ούτε ματιού, με τις δικές μας φωτογραφίες έτσι μας συμβαίνει όλων.

Η καλύτερη φωτογραφία δεν είναι κατ' ανάγκη η πρώτη

Ένα δυνατό προφίλ είναι μια σειρά: η πρώτη λήψη σταματάει το μάτι, οι υπόλοιπες αποκαλύπτουν. Γι' αυτό η πιο εντυπωσιακή φωτογραφία συχνά δεν δουλεύει πρώτη, αλλά παρακάτω.

• Η ολόσωμη λήψη με φόντο την πόλη εντυπωσιάζει, αλλά το πρόσωπο μέσα της είναι μικρό, για λήψη που ανοίγει δεν κάνει.
• Η εκδρομή, η κορυφή, η κίνηση μιλάνε για τον χαρακτήρα, αλλά σε δεύτερο χρόνο, όχι με την πρώτη ματιά.
• Το γέλιο με την παρέα δίνει μια ζεστή λήψη, μόνο που δεν καταλαβαίνεις ποιος είσαι εσύ.

Πώς πρέπει να είναι η πρώτη λήψη

Η πρώτη φωτογραφία χρειάζεται ένα μόνο πράγμα: μέσα σε ένα δευτερόλεπτο να δείξει το πρόσωπο έτσι που να θέλεις να ανοίξεις το προφίλ. Από εκεί βγαίνουν και οι απαιτήσεις:

• Πρόσωπο από κοντά και ξεκάθαρο, περίπου από τους ώμους ως το στήθος. Όχι μια ευρεία λήψη όπου μετά βίας φαίνεσαι, ούτε σέλφι κολλητά: παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά, ένα πορτρέτο από ένα-δυο μέτρα είναι σχεδόν πάντα καλύτερο.
• Μάτια ανοιχτά, χωρίς σκούρα γυαλιά και κατεβασμένο καπέλο.
• Ζωντανή έκφραση, ένα ανάλαφρο αληθινό χαμόγελο ή ένα ήρεμο βλέμμα, όχι μια πόζα «στο τρία».
• Είσαι μόνος στο κάδρο.

Μια διευκρίνιση: δεν είναι νόμος. Καμιά φορά αυτό που τραβάει πρώτο είναι ακριβώς μια αντισυμβατική λήψη, ζωντανή, μισόσωμη, απρόσμενη. Αν νιώθεις ότι την έχεις, δοκίμασέ την όπως περιγράφεται παρακάτω. Όλα τα άλλα για την ποιότητα της λήψης, το φως, το φόντο, τη φρεσκάδα, τα είδαμε στο άρθρο για την επιλογή φωτογραφιών. Για την κύρια λήψη ο κανόνας είναι απλός: δεν τη διαλέγεις με βάση την ομορφιά, αλλά με το αν τραβάει έναν άγνωστο.

Πώς να διαλέξεις χωρίς να εμπιστευτείς το δικό σου μάτι

Αφού τον εαυτό σου δεν μπορείς να τον δεις με τα μάτια ενός ξένου, χρειάζεσαι ένα βλέμμα απ' έξω. Ο πιο απλός τρόπος, δείξε δυο-τρεις υποψήφιες για κύρια σε ανθρώπους που δεν σε ξέρουν, και ρώτα σε ποια θα σταματούσαν. Η απάντηση συχνά εκπλήσσει: η εντυπωσιακή λήψη στο χιονοδρομικό, με τα γυαλιά και το κράνος, συνήθως φέρνει σιωπή, ενώ σε ένα απλό πορτρέτο από κοντά το βλέμμα στέκεται.

Αν δεν έχεις σε ποιον να δείξεις, τον ίδιο ρόλο του βλέμματος απ' έξω τον παίζει η Επιλογή φωτογραφιών: ανεβάζεις τις λήψεις, τις συγκρίνει μεταξύ τους και σου λέει ποια να βάλεις πρώτη, με βαθμολογία και μια σύντομη εξήγηση για την καθεμιά.

Κι αν σου φαίνεται ότι δεν υπάρχει καμία κατάλληλη για κύρια, δεν είναι καταδίκη: τις περισσότερες φορές η δυνατή λήψη υπάρχει ήδη, απλώς δεν στέκεται πρώτη.

Τη δική σου πρώτη λήψη σχεδόν δεν τη διαλέγεις μόνος, έχει μέσα της πάρα πολύ προσωπικό. Εκεί είναι όλο το κόλπο: ρώτα εκείνον που θα σε δει για πρώτη φορά.