Tanışma Fotoğraflarını Fotoğrafçısız, Tek Başına Nasıl Çekersin

Fotoğraf çekmeyi en çok engelleyen şey ne ışıktır ne de açı, "gösterecek bir şeyim yok ve beni çekecek kimse yok" düşüncesidir. Tek başına yaşıyorsun, evden çalışıyorsun, özel bir şey olmuyor; ne fotoğrafı? Çok kişi böyle düşünür ve bu his neredeyse her zaman yanıltır. Bir profil, hareketli bir hayatın reportajı değildir, kimse de bunu beklemez. Canlı, açık ve yanında insanın rahat ettiği biri olduğun anlaşılsın diye birkaç dürüst kare yeter. Böyle kareleri evde, tek bir akşamda, kendin alabilirsin. Hadi nasıl yapılır, başlanacak bir şey yokmuş gibi geldiğinde nereden başlanır, ona bakalım.

"Çekecek bir şey ve çekecek kimse yok" çözülür bir şey

Bir karenin ortamını yirmi dakikada kurarsın, yardımcıysa hiç gerekmez. Uygun bir fırsatı, bir geziyi ya da bir kalabalığı bekleme; o fırsat hiç gelmeyebilir. Telefonu al, gündüz ışığını bul, basit bir sahne kur. Ne para ne de insan isteyen birkaç fikir:

• Evdeki çalışma masan. Uzaktan çalışıyorsun, çekecek kimse yok mu? Telefonu ucuz bir tripoda yerleştir ya da bir kitap yığınına yasla, masayı topla: bilgisayar, bir fincan, birkaç ufak şey. Çalışıyormuş gibi otur ve pencereden gelen ışıkta kendini zamanlayıcıyla çek. Boş bir selfie değil, işi gücü olan birinin canlı karesi çıkar.
• Fotoğraf için yürüyüş. Işığı güzel, arka planı sakin tek bir yer seç (parktaki bir yol, sahil kenarı, sessiz bir sokak, bir kitapçı) ve özellikle çekim için yarım saatliğine oraya git. Ne bahane gerekir ne de yanında biri.
• Evde ama bir şeyle meşgulken. Kahve demle, basit bir şey pişir, çiçekleri sula, gitarı ya da bir kitabı eline al; gerçekten yaptığın bir şey olsun. Pencere kenarında bir işle uğraşırken çekilmiş kare, sıradan bir salı günü bile "bu insanın bir hayatı var" diye okunur.
• Pencere kenarında kafe. Bir kahve söyle, telefonu çantana yasla, zamanlayıcıyı kur, pencereden dışarı bak. Yumuşak ışık, canlı bir arka plan ve yanında tek bir kişiye bile ihtiyaç yok.
• Evcil hayvanınla. Bir kedin ya da köpeğin varsa, onunla çekilmiş içten bir kare en sıcak duranlardan biridir; bozmak neredeyse imkansızdır.

Mesele kendine başkasının hayatını uydurmak değil. Kurgulu çekim yapmak gayet normal, herkes yapıyor. Sen sadece gerçek kendini en iyi haliyle göstermek için ortamı hazırlıyorsun.

Işık neredeyse her şeyi belirler

İyi bir fotoğrafın yüzde sekseni ışıktır. Pencereden gelen ya da bulutlu bir günde dışarıdaki yumuşak gündüz ışığı, yüze pahalı bir kameradan daha çok şey katar. Kaçınılacaklar: tavandaki oda ışığı (göz altında gölge, yorgun bir görüntü), sarı lambalar, suratına patlayan flaş. Dışarıda en iyi ışık gün doğumundan sonraki ilk saatte ve gün batımından önceki son saattedir. Basit bir kural: ışığa sırtını değil, yüzünü dön.

Kamera, açı ve tek başına çekim

Ön kamerayla değil arka kamerayla çek; daha keskindir ve yüzü daha az bozar. Telefonu göz hizasında ya da biraz yukarıda tut; alttan çekim çeneyi ve burnu büyütür. Yüzüne yapıştırma da: bir buçuk iki metreden, zumla çekince yüz doğal görünür. Yardımcıya gerek yok; telefonu sağlam bir şeye yasla ya da tripoda koy, zamanlayıcıyı veya seri çekimi aç, deklanşöre ses tuşundan basmak işini kolaylaştırır. Bol bol çek, on beş yirmi kare; hareket ederek ve ifadeni değiştirerek. Sonra en iyisini seçersin.

Hangi kareler gerekir

Bir profile tek bir fotoğraf değil, bir takım kare gerekir:

• Ana kare: net bir yüz, gözler görünsün, ifade canlı olsun. İlk saniyede her şeyi belirleyen budur.
• Boy fotoğrafı: vücut tipini dürüstçe gösterir; olmayınca sanki bir şey gizleniyormuş gibi durur.
• Bir bağlam içinde: bir işle uğraşırken, yürüyüşte, bir ilgi alanıyla; sana yazmak için bir kapı aralar.

Neyin soğuttuğu

• Ana fotoğrafta koyu gözlük: gözler görünmez, güven azalır.
• İlk sırada grup fotoğrafı: hangisi sensin, belli olmaz.
• Ağır filtreler ve rötuş: bir anda fark edilir ve aleyhine çalışır.
• Aynada, spor salonunda ya da arabada selfie: özensiz durur.
• Aşırı uzak, bulanık ya da hep aynı tip kareler.

Doğallık, kurgudan önemli

Canlı bir kare, gergin bir pozu neredeyse her zaman geçer. Gerçek bir gülümseme "bir, iki, üç" deyip donduğunda değil, sen konuşurken ya da gülerken çıkar. Kendini içinin rahat olduğu bir anda çek. Amaç seni başka birine çevirmek değil, gerçek kendini en iyi halinle göstermek; karşılık bulduran da tam olarak budur.

Sıradaki adım: en iyileri seçmek

Hayatın "yeterince ilginç" olmasını bekleme. İyi bir kareyi daha bu hafta sonu çekebilirsin; tek başına, telefonla, pencere kenarında. İlk iyi fotoğraf çoğu zaman insanların sana nasıl yanıt verdiğini değiştirir, bu da kendini nasıl hissettiğini değiştirir. Bol bol çek ve dışarıdan bir göz iste; kendi fotoğrafını ayık gözle değerlendirmek neredeyse imkansızdır, bir yabancının saniyede gördüğünü sen göremezsin. En iyi fotoğraflar aracımız çektiklerini gözden geçirir ve hangilerini tutman, hangisini ana fotoğraf yapman gerektiğini söyler. Adım adım nasıl seçilir derken de yardımcı yazımıza bak: Tanışma profiliniz için fotoğraf nasıl seçilir.