De juiste foto's kiezen voor je datingprofiel

Wie door een datingapp swipet, geeft elke foto minder dan een seconde. De keuze om een profiel te openen of door te swipen valt al bij die eerste foto, nog voordat iemand je naam helemaal gelezen heeft. Foto's kiezen is dus niet "neem gewoon de exemplaren die je het mooist vindt" — het is een aparte klus: welke foto's laat je zien, in welke volgorde, en welke laat je helemaal weg.

In dit artikel lees je hoe je je foto's selecteert, welke je tot hoofdfoto maakt, wat je daarna toevoegt, en waarom je je eigen foto's zo moeilijk objectief kunt beoordelen.

De hoofdfoto: hierop word je gekozen

Iedereen ziet je eerste foto. Is die zwak, dan komt de rest simpelweg niet in beeld. Een sterke hoofdfoto heeft drie dingen gemeen:

• Een duidelijk, dichtbij en scherp gezicht. Geen weids vergezicht in de bergen waarop je een stipje bent. Je gezicht mag gerust een flink deel van het beeld vullen.
• Een open blik in de lens. Recht in de camera kijken komt over als zelfverzekerd en open voor contact. Een afgewende blik en een gesloten houding doen precies het tegenovergestelde.
• Daglicht. Zacht licht bij een raam of buiten op een bewolkte dag maakt een gezicht levendig. Felle lampen binnen en een directe flits verpesten zelfs het mooiste gezicht.

Voor: een groepsfoto op een feestje, je gezicht half in de schaduw, een glas in je hand.

Na: een portret tot aan je schouders bij het raam, een rustige glimlach, ogen in de lens.

De tweede foto wint niet omdat die persoon "fotogenieker" is, maar omdat je in een halve seconde ziet wie het is en in wat voor bui.

Wat je als tweede en derde toevoegt

Je hoofdfoto beantwoordt de vraag "wie is dit". De foto's daarna laten zien "hoe ziet hun leven eruit". Een setje van drie of vier verschillende foto's werkt prima:

• Een foto van top tot teen. Eén kiekje waarop je helemaal te zien bent: het toont je postuur, je houding en je gevoel voor stijl. Het haalt de twijfel weg en wekt meer vertrouwen.
• Een foto in actie. Jij die iets doet waar je van houdt: met een instrument, op de fiets, achter een ezel, of onderweg met je wandelschoenen. Zo'n foto geeft een veel beter aanknopingspunt voor een eerste berichtje dan welke tekst dan ook.
• Een oprechte emotie. Echte lach, geen pasfotoglimlach. Eén spontane foto is meer waard dan drie geposeerde.

Het belangrijkste is dat je foto's verschillend zijn. Vijf bijna identieke selfies van één reisje voegen niets toe — na de eerste swipet iedereen de rest gewoon voorbij.

Wat mensen afschrikt en je beter weglaat

Elk van deze foto's lijkt op zichzelf onschuldig, maar het zijn precies de exemplaren die een profiel het vaakst de das omdoen:

• Een groepsfoto vooraan. Staan er meerdere mensen op je hoofdfoto, dan weet niemand wie van hen jij bent. Voordat ze het doorhebben, zijn ze alweer weg. Een groepsfoto mag prima op plek drie of vier, maar nooit als eerste.
• Donkere foto's. Een gezicht in de schaduw, tegenlicht, een nachtkiekje met je telefoon. Is je gezicht niet te zien, dan werkt de foto niet, hoe sfeervol hij ook aanvoelt.
• Spiegelselfies met je telefoon in beeld. Dat komt slordig over. Vraag liever iemand om de foto te maken of zet je telefoon ergens tegenaan.
• Op elke foto een zonnebril of mondkapje. Op minstens de helft van je foto's hoort je gezicht volledig zichtbaar te zijn.
• Zwaar bewerkte foto's. Gladgestreken huid, aangepaste trekken, filters. In het echt botst dat met de werkelijkheid, en op de foto lijkt het alsof je iets verbergt.
• Oude foto's. Een kiekje van vijf jaar terug verraadt zich in je kapsel, je kleding en je omgeving. Dat het niet meer klopt met nu, is een domper op de eerste date zelf.

Hoeveel foto's, en in welke volgorde

De gulden middenweg is vier tot zes foto's. Minder dan drie wekt de indruk dat je iets verzwijgt; meer dan zes wordt zelden tot het eind bekeken.

De volgorde telt net zo zwaar als de selectie zelf: je sterkste portret eerst, daarna de foto van top tot teen en die in actie, en de groeps- en bijfoto's aan het eind. Dezelfde set foto's werkt anders in een andere volgorde — die bovenste foto bepaalt de eerste indruk.

Waarom je je eigen foto's zo moeilijk kunt beoordelen

De grootste hobbel bij het kiezen is dat je je eigen foto's niet door de ogen van een ander kunt zien. Jij kent bij elke foto het verhaal: je weet nog welke dag het was, wie er naast je stond, wat er net buiten beeld viel. Iemand die jou voorbij ziet komen, weet daar niets van — die ziet alleen het plaatje en reageert er in een halve seconde op.

Daardoor kan een foto waar je dol op bent "van die ene avond" voor een vreemde nogal zwak uitpakken, terwijl een portret dat jij niets bijzonders vindt juist je sterkste blijkt. Laat de selectie dus liever aan een buitenstaander over: vraag een eerlijke vriend(in), of haal je foto's door een tool die elke foto beoordeelt op precies de punten waar een vreemde naar kijkt — licht, hoe duidelijk je gezicht in beeld is, je uitdrukking, de achtergrond — en je vertelt welke foto's je houdt en welke je beter laat vallen.

Een goede set foto's vraagt geen studioshoot. Vaker wel dan niet staan de kiekjes die je nodig hebt al gewoon op je telefoon — je hoeft ze alleen nog uit te kiezen en in de juiste volgorde te zetten.