Je hoofdfoto op je datingprofiel

In het stuk de beste foto's kiezen voor je datingprofiel liepen we dit kort door, maar het onderwerp is groot: het is juist je hoofdfoto waarop mensen je in de stroom voorbij swipen of je profiel openen. Een zwakke eerste foto en de rest van je foto's met je tekst over jezelf ziet niemand meer. Laten we het apart bekijken.

Waarom bijna niemand zijn eigen hoofdfoto goed kiest

Als je naar je eigen foto's kijkt, zie je geen gezicht — je ziet jezelf: achter elke foto zit een herinnering, waar het was en welke stemming. Een onbekende in de stroom ziet iets anders: een vreemd gezicht, voor het eerst en vluchtig, zonder enig verhaal. Hij merkt alleen het simpele op — prettig of niet, open of gesloten. Een foto die jou dierbaar is, zegt hem misschien helemaal niets.

Er is nog een tweede reden — de gewenning van je oog. Je eigen gezicht ken je uit de spiegel en je bent gewend aan je spiegelbeeld; op een foto ziet datzelfde uiterlijk er net iets anders uit, en je wordt naar de vertrouwde standen getrokken, ook als ze van buitenaf zwakker zijn. En zo komt het dat je als hoofdfoto niet de sterkste foto zet, maar de meest vertrouwde. Dat gaat niet over smaak of over hoeveel je gezien hebt — met je eigen foto's heeft iedereen dat.

De beste foto is nog niet de eerste

Een sterk profiel is een opeenvolging: de eerste foto laat je stilstaan, de rest onthult. Daarom werkt de meest indrukwekkende foto vaak niet als eerste, maar verderop.

• Een foto van top tot teen met de stad op de achtergrond maakt indruk, maar je gezicht is er klein op — voor een openingsfoto deugt het niet.
• Een trektocht, een top, beweging — dat zegt iets over je karakter, maar als tweede, niet op het eerste gezicht.
• Lachen in gezelschap geeft een warme foto, alleen is niet duidelijk wie van hen jij bent.

Hoe je eerste foto moet zijn

Je eerste foto heeft maar één ding nodig: in een seconde je gezicht zo laten zien dat iemand je profiel wil openen. Vandaar de eisen:

• Je gezicht groot en duidelijk — ongeveer van je schouders tot je borst. Geen totaalshot waarop je nauwelijks te zien bent, en geen selfie van dichtbij: die vervormt je trekken, een portret van een meter of twee afstand is bijna altijd beter.
• Je ogen open — zonder donkere bril en zonder pet laag over je ogen.
• Een levende uitdrukking — een lichte, echte glimlach of een rustige blik, en niet een pose „op drie".
• Je staat alleen op de foto.

Een kanttekening: dit is geen wet. Soms grijpt juist een ongebruikelijke foto als eerste — levendig, half in beeld, onverwacht; als je voelt dat je zo'n foto hebt, test hem dan net zo als hieronder beschreven. En al het andere over de kwaliteit van een foto — licht, achtergrond, hoe recent — behandelden we in het stuk over het kiezen van foto's. Voor je hoofdfoto is de regel simpel: je kiest hem niet op schoonheid, maar op of hij een onbekende grijpt.

Hoe je kiest zonder je eigen oog te vertrouwen

Omdat je jezelf nu eenmaal niet door de ogen van een onbekende ziet, heb je een blik van buitenaf nodig. De simpelste manier is twee of drie kandidaten voor je hoofdfoto te laten zien aan mensen die je niet kennen, en te vragen bij welke ze zouden afremmen. Het antwoord verrast vaak: een indrukwekkende foto op de piste, met skibril en helm, levert meestal stilte op, terwijl bij een gewoon portret van dichtbij de blik blijft hangen.

Heb je niemand om het aan te laten zien, dan speelt Beste foto's diezelfde rol van buitenstaander: je uploadt je foto's, de tool vergelijkt ze onderling en tipt welke je als eerste zet, met een cijfer en een korte uitleg bij elke foto.

En als het je lijkt dat je helemaal niets geschikts voor je hoofdfoto hebt — dat is geen vonnis: meestal is de sterke foto er al, hij staat alleen niet als eerste.

Je eigen eerste foto kun je in je eentje bijna niet kiezen — er zit te veel persoonlijks in. Daarin zit nu juist de truc: vraag het aan iemand die je voor het eerst ziet.